Lokalizacja: Strona główna >> Wybitni Polscy pisarze >> Zygmunt Krasinksi
Zygmunt Krasinksi
Zygmunt Krasiński uważany jest za wybitnego dramaturga i genialnego epistolografa doby romantyzmu. Debiutanckie utwory artysty, wzorowane na powieściach Waltera Scotta, pisane były zgodnie z manierą angielskiego romansu grozy. Należą do nich: Grób rodziny Reichstalów (m$) i Władysław Herman (1830). Świadectwem dopracowania własnego stylu prozy jest orientalny romans Agaj—Han (1834). Największe swoje dzieło — Nie-Boska Komedię — Zygmunt Krasiński ogłosił w 1835 r. Dramat ten posiada dwie warstwy znaczeniowe. Pierwsza związana jest z prywatnymi dziejami hrabiego Henryka —Męża, które otwiera ślub z Marią. Bohater znudzony rodzinnym życiem, porzuca i je dla zjawy-dziewicy, w której widzi ucieleśnienie poezji i piękna. Rodzinny dramat ogniskuje się więc wokół problemu: misja poety a mieszczańskie, ustabilizowane bytowanie. Zgodnie z prezentowaną w utworze koncepcją, poezja może być „prawdziwa" lub „fałszywa". Hrabia Henryk, zapominając o swojej powinności i ulegając złudnemu czarowi dziewicy-trupa, sprzeniewierza się idei poezji „prawdziwej": Przez ciebie płynie strumień piękności, ale ty nie jesteś pięknością. Druga warstwa utworu dotyczy historycznego problemu walki klas. Hrabia Henryk przewodzi arystokratom w walce z rewolucjonistami, na których czele stoi Pankracy. Obaj ci bohaterowie są tragiczni, bo reprezentują słuszne, choć niepełne racje. Hrabia broni porządku wartości i zasług arystokracji, natomiast Pankracy— uciskanych i poniżonych, forsuj ąc nowy, demokratyczny porządek To układ dialektyczny. Zgodnie z koncepcją tragizmu Hegla, wszelkie przeciwstawne racje są niepełne i cząstkowe, lecz pozostawione w ścisłej zależności, co oznacza, że śmierć jednej pociąga za sobą unicestwienie drugiej. Jak pisze Maria Janion, ci dwaj wielcy antagoniści uwikłani zostali w kolizję sił etycznych, kolizję tragiczną.
Tagi: wybitni, PolacyReklama
| windykacja | biura projektowe poznań | pozycjonowanie poznań |

