Lokalizacja: Strona główna >> Wybitni Polscy pisarze >> Julian Tuwim
Julian Tuwim
Julian Tuwim — czołowy poeta grupy literackiej Skamander- zadebiutował w 1918 r. wierszem Wiosna, który od razu przyniósł mu sławę poety, ale i skandalisty, gdyż wywołał nim protest młodzieży prawicowej, która uważała, że liryk Tuwima znieważył polskie kobiety. Już w tym utworze, napisanym w 1915 r., ujawniły się najważniejsze cechy jego poezji: witalizm, kult życia, biologicznej bujności i płodności. W tym samym 1918 r. założył poeta wraz z przyjaciółmi, m.in. Janem Lechoniem i Antonim Słonimskim, kabaret literacki „Pod Picadorem" (przyjaciele spotykali się w kawiarence o tej samej nazwie), kilka miesięcy później dołączył do nich Kazimierz Wierzyński i Jarosław Iwaszkiewicz i wtedy powstała grupa poetycka Skamander. Wiatach 1919-1932 Tuwim współpracował ze słynnym kabaretem warszawskim - „Qui pro quo" (pisanie tekstów kabaretowych było podstawowym sposobem zarobkowania poety). Od 1924 r. publikował w jednym z najważniejszych pism dwudziestolecia międzywojennego — Wiadomościach Literackich", długi czas by! redaktorem „Cyrulika Warszawskiego" i „Szpilek", pism o charakterze satyrycznym. Już w pierwszych zbiorach poetyckich: Czyhanie na Boga (1918), Sokrates tańczący (1920), Siódma jesień (1922), Wierszy tom czwarty (1923), Tuwim zrywał z dekadenckim nastrojem i jeżykiem Młodej Polski, głosił optymizm, witalizm, biologizm, kult prowincji, fascynacje codziennością i wszelkimi jej objawami. W kolejnych tomach poezji: Stówa we krwi (1926), Rzecz czarnoleska (1929), Biblia cygańska (1933), Treść gorejąca (1936), wyraźnie zaakcentowane zostały tony krytyki społecznej, egzystencjalnego niepokoju, a także skłonności liberalne, pacyfistyczne, antynacjonalistyczne i antyfaszystowskie Tuwima.
Tagi: pisarze, tworczosc, wybitniReklama
| windykacja | biura projektowe poznań | pozycjonowanie poznań |

